slaskie.travel
Przy ulicy Stary Targ 2 w Cieszynie mieszczą się obok siebie dwie atrakcje turystyczne: Izba Cieszyńskich Mistrzów oraz pracownia rusznikarska Jerzego Wałgi.
Jerzy Wałga jest ostatnim rusznikarzem, który od kilkudziesięciu lat wytwarza legendarną broń myśliwską – tzw. cieszynki. W Izbie zaś zgromadzono dzieła cieszyńskich mistrzów rzemiosła: jubilera, koronczarki, zduna, grawera, introligatorki i innych.
Cieszyńskie rękodzieło posiada wielowiekowe tradycje. Cechy rzemieślnicze działały w mieście nad Olzą od czasów średniowiecznych. Po stuleciach doskonalenia umiejętności wiele z nich reprezentowało światowy poziom swoich produktów. Jednym z najsłynniejszych wyrobów, kojarzonych z Cieszynem, była i jest strzelba myśliwska zwana cieszynką. Wytwarzanie tej charakterystycznej broni rozpoczęto w drugiej połowie XVI wieku. Przeznaczona była do polowań na ptactwo siedzące, dlatego inaczej nazywano ją „ptaszniczką”. Myśliwi cenili w niej małą wagę, celność, niezawodność i piękny wygląd. „Cieszynka” wyróżniała się kolbą w kształcie „sarniej nóżki” oraz bogatym zdobieniem tzw. łoża. Do naszych czasów w światowych muzeach zachowało się jedynie około 300 egzemplarzy tej eleganckiej broni. Z tego cztery w Muzeum Cieszyńskim. Na szczęście, w mieście pracuje ostatni rusznikarz, wciąż produkujący „cieszynki”. Jest nim Jerzy Wałga, którego warsztat odnajdziemy przy ul. Stary Targ 2. Do tej pory rzemieślnik wykonał blisko 40 strzelb, dbając o bogate, tradycyjne zdobienia masą perłową, kością słoniową, srebrem i mosiądzem. W ornamentyce stosuje między innymi stylizowany kwiat cieszynianki. Obok warsztatu Jerzego Wałgi znajduje się Izba Cieszyńskich Mistrzów. Do tej pory zgromadzono w niej prace kilku znanych miejscowych rzemieślników, ale izba jest otwarta też na nowe prezentacje. Obecnie podziwiać tu możemy chociażby trójwymiarowe koronki Teresy Wałgi, artystyczne oprawy introligatorskie Heleny Karpińskiej, żywotki haftowane przez Janinę Marcinkową, prace Ludwika Kusia (szlifierza kryształów), Franciszka Horaka (ozdoby stroju cieszyńskiego), Franciszka Bizonia (zduna) i Alberta Palicy (grawera).
